En daar is E opnieuw!

E, kort voor Mark E, kort voor Mark Oliver Everett, de frontman van Eels. Everett verblijdde ons begin dit jaar al met een nieuwe single, een take-out uit het nieuwe album 'Deconstruction'. Maar wie is Eels? Lees vooral verder!

Eels staat op zondag 9 juli 2018 op het podium van Rock Werchter!

En daar is E opnieuw! © EPA

'Deconstruction' is alweer het twaalfde album in een carrière die ei zo na nooit van de grond kwam. Dat lezen we tenminste in Mark Everetts boek 'Things the Grandchildren Should Know', een relaas van 's mans leven en – zo lijkt het soms – een gevecht tegen een balsturig lot dat er alles aan leek te doen om E niet in zijn opzet te doen slagen. Maar de aanhouder won, en na twee solo-albums 'A man called E' en 'Broken Toy Shop' verscheen het eerste Eels band-album, 'Beautiful Freak' (1996), een album dat de band meteen op de kaart zette: 'Beautiful Freak' was anders, experimenteel, doorspekt met hiphopbeats en bijtende, getormenteerde autobiografische teksten. Tussen 'Beautiful Freak' en 'Deconstruction' liggen meer dan twintig jaar, maar ook 10 full albums. E heeft de gebeurtenissen in zijn eigen leven altijd beschouwd als een – nou, ja – dankbare inspiratiebron. In het geval van Mark Everett: veel verlies en verdriet, want het succes van 'Beautiful Freak' werd overschaduwd door de vroege dood van zijn vader, de zelfmoord van zijn zus en een erg zieke moeder, die uiteindelijk aan longkanker bezweek. E puurde er het album 'Electro Shock Blues' (1998) uit. Later volgden 'Daisies of the Galaxy' (2000), een album dat hij volledig in zijn kelder opnam, 'Souljacker' (2001), 'Shootenanny!' (2003) en 'Blinking Lights and Other Revelations' (2005). Als de muze komt aankloppen, kan je maar beter antwoorden (moet E gedacht hebben): wat volgt is de trilogie 'Hombre Lobo' (2009) , 'End Times' (2010) en 'Tomorrow Morning' (2010). In 2013 en 2014 volgend nog respectievelijk 'Wonderful, Glorious' en 'The Cautionary Tales of Mark Oliver Everett'. Begin 2018 kondigde E de komst van een volgend (meester)werk aan, due in April, 2018.

Bijzondere band, want...

Bijzondere band, want... © EPA

Endurance!

Als er één ding is wat Mark Oliver Everett toont, dan wel geloof in eigen kunnen. "Ik moet en zal muziek maken, een andere weg is er niet." En die doorzetting bracht hem – ondanks alle tegenslagen – tot waar ie nu staat: voor de vijfde keer op Rock Werchter. Iedereen herinnert zich nog zijn passage in 2011, toen het publiek tijdens 'The Look You Gave That Guy' ontplofte. Zelf vindt E het Belgische publiek een 'wereldpubliek': "Ik kan mij geen enkel minder moment herinneren", zegt Everett. "Het Belgische publiek is altijd warm en ontvankelijk. Het geeft graag en veel."

Alle wegen leiden naar E

Er is een reden waarom Mark E zijn band Eels noemde: E had al wat bekendheid als solo-artiest en wou een bandnaam, beginnend met een 'E', zodat E en Eels in platenbakken dichtbij elkaar zouden liggen. Goed plan. Of niet? Even vergeten dat er nog talloze andere bands een naam hadden beginnend met een E: Earth, Wind & Fire, Eminem, Eagles...

Brillen, dankzij The Who

Op het verkeerde moment, op de verkeerde plaats, maar wél op het juiste concert: toen E – als jongeling – een concert van The Who bijwoonde, werd hij in het oog geraakt door een laser. Pijnlijke zaak, want sindsdien moet E brillen.

Drie maal Eels, drie maal ‘wow’!

1997. Eels tourt door Europa om ‘Beautiful Freak’ te promoten. Ze doen ook Pinkpop aan, waar E de legendarische woorden uitspreekt: “Hey Silverchair, do you hear me? Turn it down, man!”, tegen een stel opgeschoten Australische pubers – Nirvana-clonen eigenlijk – die te luid stonden te spelen. Je vindt het hier:



Today is the day? Jazeker. De meest recente clip, uit de nieuwe plaat ‘Deconstruction’. Hilarisch clipje.



Hoe vaak ben je al getuige geweest van een studio-opname? Dat privilege valt niet heel veel mensen te beurt, maar E is zo vriendelijk geweest om de opname van het magisch-mooie ‘The Look You Gave That Guy’ aan de camera toe te vertrouwen.



Vlak voor het podium? Natuurlijk!

Je zingt alle Eels-songs mee? Dan ga je natuurlijk voor het podium postvatten, al is het maar om helemaal week te worden van E’s bebaardheid. Je wil Hombre Lobo (de wolfman) quasi aanraken en in je vingers gebeten worden. Of je bent gewoon een grote fan, maakt een pancarte met daarop ‘Marry Me’. Alle gekheid op een stokje: je wil dit gewoon herbeleven. Hoor dat publiek! “I feel like a Beatle!”



Eels ten voeten uit

Een recente podcast, integraal te beluisteren, over hoe het was om op te groeien met een wetenschapper als vader, om te acteren, over Paul Rudd, Judd Apatow en Jimmy Page (ja, Led Zeppelins Jimmy Page)



Genoeg piano gespeeld wanner E tijdens een concert in Kopenhagen even achter de drums kruipt. Moet kunnen.



MC Honky. MC who? Een goedbewaard publiek geheim? Of een urban myth? Maar volgens zij die het weten, zit E ook hier achter. Niet echt onlogisch als je weet dat E=mc², waarbij honky voor een vierkant (de uitkomst van de formule) staat.

Dit artikel maakt mij
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0

Dossiers

Meer dossiers
Top