Avenged Sevenfold, geen Christian rock, maar Bijbelse metal

Bijna twintig jaar timmerden de heren van Avenged Sevenfold aan de met vijfduimers en linkse metalhooks bezaaide weg. Hoe het hen in al die jaren verging, lees je hieronder.

Avenged Sevenfold staat op vrijdag 22 juni 2018 op het podium van Graspop Metal Meeting in Dessel!

Avenged Sevenfold, geen Christian rock, maar Bijbelse metal © EPA

Oprichters M. Shadows en Zacky Vengeance waren high-school studenten toen ze de band boven de doopvont hielden. Hun eerste album 'Sounding the Seventh Trumpet' (2001, gereleased op het Belgische indielabel Good Life Recordings) toonde al meteen dat het de band menens was. Avenged Sevenfold – ook afgekort tot A7X – combineerde op hun debuut een mix aan genres – punk, pop, metal, hardcore – en zette zich meteen op de kaart als een in-de-gaten-te-houden bende jonge wolven.

Het debuut werd iets later opgepikt door Hopeless Records (Los Angeles) en kreeg een re-release. Amper een jaar later bracht A7X hun tweede album uit, 'Waking the Fallen'. Een schot in de roos want de plaat klom naar de twaalfde stek in de Billboard's Top Independent Chart. Shadows en Vengeance voelden aan hun theewater dat ze potten konden breken en brachten in 2005 'City of Evil' uit. A7X was ondertussen al getekend door de major Warner Bros. 'City of Evil' bleek een doorbraakplaat, met de singles 'Bat Country' en 'Beast and the Harlot', maar liet de metalcore voortaan achterwege.

Het begon echter pas echt te daveren met de release van het vierde album, het self-titled 'Avenged Sevenfold,', in 2007, wat meteen een duidelijke intentieverklaring bleek: we are here to stay, mofo's! Nooit te beroerd om wat scherpe bochten te maken, zocht A7X hier de uithoeken op van het genre en durfden ze het aan om de plaat te injecteren met een portie pedalsteel-guitar en toonden ze hun ware experimentele aard in 'Dear God' en a dash of Queen in 'A Little Piece of Heaven'. Maar toen sloeg het noodlot toe: drummer James 'The Rev' Sullivan stierf toen de band al begonnen was met het schrijven van nummers voor het nieuwe album. Hij was een van de mede-oprichters en een belangrijk song-contributor.
Avenged Sevenfold kwam uiteindelijk de klap te boven, huurde Mike Portnoy in (Dream Theater) en ging verder. 'Nightmare' (toepasselijke titel) volgde in 2010 en 'Hail to the king' in 2013: dat album beukte de Billboard top 100 binnen en schoot meteen naar de eerste stek. Intussen, na een korte passage van Arin Ilejay als drummer, nam Bad Religions mepper, Brooks Wackerman, de honneurs waar. A7X bracht in 2016 'The Stage' uit, een conceptalbum waarmee het zich op het pad van de progressive metal waagde. Met succes.

Bijzondere band, want...

Bijzondere band, want... © EPA

Bijbels. Yes, but no, but yes...

Vier high-school kids die een band starten met in de naam een verwijzing naar het verhaal van Kaïn en Abel, dat doet wenkbrauwen fronsen. 'Het wordt toch geen Christian rock, hé?'. Neen, zeker niet. A7X heeft niets met religie te maken, maar religie bleek van meet af aan wel een inspiratiebron: ook in de nicknames van de bandleden. The Rev, Justin 'Sane', Zacky Vengeance, Synyster Gates, Johnny Christ, M. Shadows. Daarnaast refereren ook de titels of teksten van enkele songs naar de Bijbel, als daar zijn 'Chapter Four', 'Beast and the Harlot' en 'The Wicked End'.

Search for sound...

Als er een band is die niet op zijn lauweren rust, dan toch A7X. Avenged Sevenfold is een band-op-zoek: welke sound past bij welke levensfase. In hun queeste zijn ze verschillende metal stations gepasseerd: metalcore, heavy metal en rock, progressive metal, punk rock, hardcore, thrash metal, screamo, pop punk metal...

Ozzfest en dan?

2006 was een magisch jaar: A7X won the Award van Best New Artist op de MTV Music Awards, dankzij de song 'Bat Country', geïnspireerd op de film 'Fear and Loathing in Las Vegas'; ze lieten daarmee Rihanna, Chris Brown, Panic! at the Disco en de illustere James Blunt achter zich. Met 'City of Evil' haalden ze hun eerste gouden plaat binnen.

Avenged Sevenfold in een niet zo heilige drievuldigheid

God damn, yes! De man met de hoorntjes danst gretig op deze heftigheid.



"If you don't know this song, then turn the f*ck around and walk on home. Synyster hit this shit." De M. Shadows manier om hulde te brengen aan Pantera. En vooral aan 'Walk', een van de mokers uit 'Vulgar Display of Power'.



Voor de fans van The Rev. Top ten moments. RIP, good sir!



Check 'm out!

Om deze reden: wat een setlist !

A7X meets Avenged Sevenfold

Toen Avenged Sevenfold bekend maakt dat drummer Arin Ilejay niet langer deel uitmaakte van de band, stond deze fan meteen klaar om de fakkel over te nemen. Een auditie die er geen was, maar niettemin: straf!



Wat doet een band als ze op tournee zijn? Veel wachten. De ene zet het op een zuipen, de andere leest een boek, maar M. Shadows neemt een heuse spelconsole mee. Een rondje 'Call of Duty' with the dudes online.



Shadows, tien keer: van jonge snaak in Successful Failure tot beefed muscle man nu. Een leuk tijdsdocument.

Dit artikel maakt mij
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0

Dossiers

Meer dossiers
Top